Op een gegeven moment verandert er iets. Je kinderen hebben je minder nodig. Misschien gaat de laatste uit huis. Misschien merk je vooral dat je rol als moeder verschuift.
En ineens is het stiller. In huis, in je agenda of in jezelf.
Voor sommige vrouwen voelt dat als opluchting. Voor anderen als onwennig. En vaak is het allebei tegelijk.
Die stilte kan vragen oproepen die jarenlang geen ruimte kregen:
Wat wil ik eigenlijk?
Waar word ík blij van, los van de zorg voor anderen?
Wie ben ik nu, nu de drukste fase voorbij is?
Dat zijn waardevolle vragen. Maar ze kunnen ook ingewikkeld voelen. Niet omdat er iets mis is, maar omdat er ruimte ontstaat voor iets wat lang naar de achtergrond is verdwenen: jijzelf.
Je was er altijd voor iedereen
Je hebt jarenlang gezorgd. Voor je kinderen, je partner, je ouders en je werk. Je regelde, organiseerde en stelde dingen uit. Misschien onder het motto: dat komt later wel; dan is het mijn beurt.
En nu is er opeens meer tijd.
Maar wat doe je met ruimte als je gewend bent die vooral voor anderen te gebruiken?
Veel vrouwen herkennen dit: van buiten gaat alles gewoon door, maar van binnen voelt het alsof iets niet meer helemaal klopt. Je doet nog steeds wat je altijd deed, maar je merkt dat de rol waarin anderen je kennen niet meer volledig past.
Er hoeft niets mis te zijn
Je hoeft niet vast te lopen om opnieuw naar jezelf te mogen kijken.
Misschien heb je jezelf niet verloren. Maar misschien is er wel een deel van jou dat lang minder aandacht heeft gekregen. Een deel met wensen, ideeën, verlangens of vragen waarvoor eerder simpelweg weinig plaats was.
Dit is geen oproep om je leven direct op zijn kop te zetten. Het is een uitnodiging om nieuwsgierig te worden:
Wie ben ik, nu het niet meer alleen om iedereen om mij heen hoeft te draaien?
Van binnen én van buiten
De vraag ‘Wie ben ik nu?’ heeft twee kanten.
De binnenkant gaat over wat je over jezelf bent gaan geloven. Over overtuigingen die je misschien al jaren meedraagt en die ongemerkt bepalen hoeveel ruimte je jezelf gunt. Bijvoorbeeld:
- Ik moet er eerst voor anderen zijn.
- Ik mag pas aan mezelf denken als alles geregeld is.
- Ik moet sterk zijn en het zelf oplossen.
- Rust nemen is zwak.
De buitenkant gaat over hoe jij jezelf laat zien: je kleding, uitstraling en de ruimte die je durft in te nemen.
Misschien koos je jarenlang vooral voor wat praktisch, veilig of passend was bij de rol die je vervulde. Maar past dat nog bij de vrouw die je nu bent en bij hoe je je wilt voelen?
Bij Wondervrouwen kijken we naar allebei. Naar wat je over jezelf bent gaan geloven én naar hoe je jezelf laat zien. Want als die twee weer beter bij elkaar passen, ontstaat er ruimte om verandering niet alleen te begrijpen, maar ook te leven.
Wat je nu kunt doen
Begin klein. Neem even de tijd voor deze vraag:
Wat heb ik de afgelopen jaren steeds voor mezelf uitgesteld?
Schrijf op wat er als eerste in je opkomt. Niet om meteen een besluit te nemen, maar om nieuwsgierig te worden.
Als je merkt dat je deze vraag liever niet alleen beantwoordt, kan het Ver-wondermoment een passende eerste stap zijn. In twee uur kijken we samen waar je nu staat, wat je niet meer wilt, wat je wél wilt en welke eerste stap bij jou past. Van binnen én van buiten.
Wil je weten of dit bij je past? Lees meer over Het Ver-wondermoment of plan een gratis vrijblijvend Kennismakingsgesprek.